Co to jest PKD?

PKD to Polska Klasyfikacja Działalności Gospodarczej czyli umownie przyjęty i hierarchicznie uporządkowany podział rodzajów działalności gospodarczej, którą realizują podmioty gospodarcze. Ustala on symbole, nazwy i zakres zgrupowań klasyfikacyjnych na pięciu poziomach:

  • sekcji,
  • podsekcji,  
  • działów,
  • klas,  
  • podklas. 

PKD znajduje zastosowanie jako:

    • klasyfikacja podmiotów gospodarczych na potrzeby krajowego rejestru podmiotów gospodarki narodowej,
    • przedstawienie struktury gospodarki narodowej z punktu widzenia społecznego podziału pracy,
    • zestawienie dynamicznych szeregów na potrzeby analizy ekonomicznej rozwoju gospodarczego,
    • zestawienie informacji statystycznych, odpowiednio porównywalnych z innymi krajami.

PKD dzieli się na 21 sekcji:

  • sekcja A – rolnictwo, leśnictwo, łowiectwo, rybactwo,
  • sekcja B – górnictwo i wydobywanie,
  • sekcja C – przetwórstwo przemysłowe,
  • sekcja D – wytwarzanie i zaopatrywanie w energię elektryczną, gaz, parę wodną, gorącą wodę, i powietrze do układów klimatyzacyjnych,
  • sekcja E – dostawa wody, gospodarowanie ściekami i odpadami, działalność związana z rekultywacją,
  • sekcja F – budownictwo,
  • sekcja G – handel hurtowy i detaliczny, naprawa pojazdów samochodowych, włączając motocykle,
  • sekcja H – transport i gospodarka magazynowa,
  • sekcja I – działalność związana z zakwaterowaniem i usługami gastronomicznymi,
  • sekcja J – informacja i komunikacja,
  • sekcja K – działalność finansowa i ubezpieczeniowa,
  • sekcja L – działalność związana z obsługą rynku nieruchomości,
  • sekcja M – działalność profesjonalna, naukowa i techniczna,
  • sekcja N – działalność w zakresie usług administrowania i działalność wspierająca,
  • sekcja O – administracja publiczna i obrona narodowa, obowiązkowe zabezpieczenia społeczne,
  • sekcja P – edukacja,
  • sekcja Q – opieka zdrowotna i pomoc społeczna,
  • sekcja R – działalność związana z kulturą, rozrywką i rekreacją,
  • sekcja S – pozostała działalność usługowa,
  • sekcja T – gospodarstwa domowe zatrudniające pracowników, gospodarstwa domowe produkujące wyroby i świadczące usługi na własne potrzeby,
  • sekcja U – organizacje i zespoły eksterytorialne.

PKD

Prawa wspólnika w spółce z o.o.

Wspólnicy tworząc spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w większości przypadków skupiają się na swoich obowiązkach, których wypełnianie jest konieczne, aby spółka mogła prawidłowo funkcjonować. Należy jednak zdać sobie sprawę, iż będąc wspólnikiem spółki z o.o. przede wszystkim posiadamy szereg uprawnień. Prawa te dzielimy na prawa majątkowe oraz niemajątkowe zwane też prawami korporacyjnymi.

Do praw korporacyjnych zaliczamy:
-prawo do uczestniczenia w zgromadzeniu wspólników,
-prawo do głosu,
-prawo do indywidualnej kontroli,
-prawo do żądania wyłączenia innego wspólnika ze spółki przez sąd z ważnych przyczyn,
-prawo do rozwiązania spółki przez rząd,
-prawo do zaskarżania uchwał zgromadzenia wspólników.

Prawa majątkowe to między innymi:
-prawo do dywidendy,
-prawo do udziału w masie likwidacyjnej,
-prawo pierwszeństwa poboru.

Czy najprostsza umowa spółki z o.o. jest wystarczająca?

Na umowie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością koniecznie muszą znaleźć się takie elementy jak:
-firma i siedziba spółki,
-przedmiot jej działalności,
-wysokość kapitału zakładowego,
-stwierdzenie czy wspólnik może posiadać więcej niż jeden udział,
-liczba oraz wartość nominalna udziałów poszczególnych wspólników,
-czas trwania o ile zakładamy, iż spółka ma ograniczony czas działalności.

Wielu potencjalnych przedsiębiorców często pyta nas czy umowa na której zawrzemy tylko te podstawowe informacje jest wystarczająca. Niestety na to pytanie nie ma jednoznacznej odpowiedzi. W przypadku jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością najprostsza forma umowy zapewne wystarczy. Jeżeli jednak chodzi o spółki z większą ilością wspólników wówczas lepiej zadbać o szczegółowe zapisy, do których będzie można się odnieść w przypadku wystąpienia pomiędzy nimi jakichkolwiek konfliktów.

Osobiste uprawnienia w spółce z o.o.

Jedną z podstawowych zasad funkcjonowania spółek kapitałowych jest to, że każdy ze wspólników powinien być traktowany w sposób równy w tych samych sytuacjach. Nie znaczy to jednak że każdemu wspólnikowi przysługują te same prawa. W znacznej mierze na przywileje wspólników wpływa liczba ich udziałów w kapitale zakładowym.

Zróżnicować prawa wspólników w spółce z o.o. można na dwa sposoby. Pierwszy z nich stanowi ustanowienie części udziałów jako udziały uprzywilejowane. Innym sposobem jest przyznanie konkretnym wspólnikom uprawnień osobistych.

W przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za osobiste uprawnienia wspólników uznać można prawo do zwiększonej dywidendy, do powoływania członków organów spółki, do zwoływania zgromadzenia wspólników, posiedzeń rady nadzorczej bądź zarządu, prawo pierwszeństwa w obejmowaniu udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym oraz prawo do umorzenia udziałów w kapitale zakładowym.

Sporządzanie umowy spółki z o.o.

Obowiązek sporządzenia umowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością należy do jej wspólników. Jeśli chcą oni powołać do życia nową spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, w pierwszej kolejności powinni zająć się opracowaniem jej umowy, która musi zostać przygotowana jeszcze przed złożeniem wniosku o wpis spółki z KRS.

Dokument ten musi zostać sporządzony w formie aktu notarialnego, jednak jego przygotowanie bynajmniej nie leży po stronie notariusza. Notariusz jako osoba zaufania publicznego, której zadaniem jest poświadczenie, że umowa zawiera przepisy zgodne  z prawem, nie powinna jej przygotowywać. Po pierwsze zadanie to wykracza poza zakres obowiązków notariusza, tak samo jak wyjaśnianie wspólnikom niezrozumiałych kwestii czy doradztwo, po drugie nie może on narzucać lub sugerować wspólnikom treści ich oświadczenia woli.

W praktyce wspólnicy bardzo rzadko decydują się na samodzielne opracowanie tego dokumentu ze względu na znikomą wiedzę oraz brak doświadczenia. Najczęściej w celu sporządzenia umowy podejmują współpracę z doradcą, prawnikiem lub firmą, która specjalizuje się w tym zakresie. Jest to rozwiązanie, które zapewnia przedsiębiorcom dostęp do profesjonalnych porad i wskazówek oraz daje gwarancję, że zostanie ona sporządzona we właściwy sposób.

W przypadku rejestracji spółki za pośrednictwem systemu online przedsiębiorcy korzystają z gotowego wzorca umowy, który tylko wypełniają odpowiednimi danymi. Jest to jedyny sposób na ominięcie konieczności sporządzania umowy w formie aktu notarialnego, należy jednak pamiętać, że umowa w tej formie jest znacznie mniej elastyczna niż tradycyjna.

Jakie obowiązki ma wspólnik spółki z o.o.?

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością nie musi regulować składek do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Warunek jest jeden – spółka musi być wieloosobowa. Z tego powodu założyciele bardzo często decydują się powierzyć jeden udział innej osobie. Tym sposobem chcę obniżyć swoje koszty. Jednocześnie chcę jednak w jak najmniejszym stopniu zachować styczność swojego wspólnika ze spółką.
Wiele osób mylnie twierdzi, że każdy wspólnik ma obowiązek nie tylko wnieść wkłady na pokrycie kapitału zakładowego, ale również wyrównać brakujące wartości aportu, dokonywać dopłaty i dostarczać spółce powtarzające się aporty niepieniężne.

Tymczasem jedynym i bezwzględnym obowiązkiem wspólników w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością jest wniesienie umówionego wkładu. Wszelkie pozostałe obowiązki mają charakter opcjonalny.

Zobacz też: Kapitał własny w spółce z o.o.

7 sposobów na sprawdzenie kontrahenta

Sprawdzanie swoich kontrahentów stanowi bardzo istotny element rozsądnego prowadzenia działalności gospodarczej. Warto sprawdzać z kim ma się do czynienia ponieważ nigdy nie wiemy czy nasza reputacja nie ucierpi na współpracy, czy dana firma faktycznie istnieje i kto nią zarządza. Jest to istotne jeśli zależy nam na tym aby zminimalizować ryzyko, że kontrahent nie dokona zapłaty za wyświadczoną mu usługę czy zakupiony u nas towar, a my zostaniemy z nieopłaconą fakturą, od której będziemy musieli zapłacić podatek.

Samodzielnie możemy sprawić kontrahenta aż na 7 różnych sposobów, co pozwala skutecznie wykryć wszelkie nieprawidłowości i uchronić przed niekorzystną współpracą.

1.KRS – jeśli kontrahent działa jako spółka kapitałowa, w KRS znajdziemy o nim najważniejsze informacje – adres, dane, zakres PKD i wiele innych.
2. CEIDG – jeśli kontrahent jest osobą fizyczną prowadzącą działalność, jego oznaczenie, adres, informacje o posiadanych licencjach czy przedmiocie działalności uzyskamy w CEIDG.
3. US I ZUS – na zgodą kontrahenta możemy uzyskać informacje z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i Urzędu Skarbowego o ewentualnych zaległościach.
4. Księgi wieczyste – w nich sprawdzimy stan nieruchomości kontrahenta.
5. Biura Informacji Gospodarczej – za ich pośrednictwem możemy dowiedzieć się czy kontrahent znajduje się na liście dłużników.
6. Rekomendacje – warto skontaktować się z klientami kontrahenta i poprosić o informacje.
7. W internecie znajdziemy opinie, informacje prasowe oraz profile społecznościowe kontrahenta.

Podmiot gospodarczy

Podmiotem gospodarczym nazywamy każdego uczestnika biorącego udział w procesach gospodarczych, którego decyzje i działania wywołują skutki ekonomiczne. Jego celem jest prowadzenie działalności gospodarczej.

Pojęcie „ podmiot gospodarczy” wywodzi się z przepisów prawa wynikających z ustawy o działalności gospodarczej z 1988 roku. Jego celem było określenie każdego uczestnika działalności gospodarczej, jak m.in. osoby fizyczne wykonujące działalność gospodarczą, przedsiębiorstwa państwowe, spółdzielnie oraz spółki osobowe bądź kapitałowe.

W związku z rozpoczęciem procesu akcesji do Unii Europejskiej w latach 90. nastąpiła konieczność przetłumaczenia polskich ustaw na języki państw UE. Termin podmiot gospodarczy był często nieprzetłumaczalny inaczej niż metodą opisową.

Ustawa z dnia 19 listopada 1999 roku zamieniła termin podmiot gospodarczy pojęciem przedsiębiorca.

Reprezentacja z jednoosobowej spółce z o.o. w organizacji

Często przedsiębiorcy decydują się na prowadzenie firmy w postaci jednoosobowej spółki z o.o.

Kodeks Spółek Handlowych jasno określa, że spółkę w organizacji reprezentuje zarząd albo pełnomocnik powołany uchwałą zgromadzenia wspólników. Tylko te osoby mogą składać oświadczenia woli w imieniu spółki.

W spółce jednoosobowej jedyny wspólnik nie ma możliwości tego typu reprezentacji – nie może reprezentować ani jako członek zarządu ani jako pełnomocnik.

Jakie prawa ma wspólnik jednoosobowej spółki ?
1. może powołać w spółce zarząd i rzecz jasna do zarządu musi powołać osoby (osobę) trzecie;
2. może też udzielić pełnomocnictwa do reprezentowania spółki w organizacji innej osobie, działając w charakterze zgromadzenia wspólników tej spółki;

Spółki występujące w Polsce

W Polsce istnieje kilka rodzajów spółek. Ich podział opiera się na przepisach prawnych zawartych w 2 kodeksach: Kodeks Cywilny i Kodeks Spółek Handlowych.  

Kodeks Cywilny reguluje działalność spółek cywilnych. Procesu ich rejestracji dokonuje się w Urzędzie Gminy. Spółki te cechuje brak własnego majątku. Majątek przedsiębiorstwa składa się z majątku wspólników. Wspólnicy biorą pełną odpowiedzialność za zobowiązania spółki

Przepisy Kodeksu Spółek Handlowych regulują działalność spółek handlowych, do których zalicza się spółkę jawną, partnerską, komandytową, komandytowo-akcyjną, z ograniczoną odpowiedzialnością, akcyjną. Każda z nich ma swoje unikalne cechy. Dodatkowo spółki handlowe dzieli się na kapitałowe i osobowe.  

Spółki jawna charakteryzuje się pełną odpowiedzialnością majątkową wspólników, występowaniem majątku spółki, oraz nazwiskiem przynajmniej jednego wspólnika w nazwie. Spółkę partnerską charakteryzuję fakt że, mogą ją tworzyć tylko osoby wykonujące wolne zawody. Występowanie dwóch rodzajów wspólników; komandytariuszy i komplementariuszy to cecha spółki komandytowej. Natomiast w spółce komandytowo-akcyjnej występują akcjonariusze czyli wspólnicy którzy zakupili akcje oraz komplementariusze zajmujący się prowadzeniem firmy. Opisane powyżej formy działalności gospodarczej to spółki osobowe.

Oprócz spółek osobowych występują spółki kapitałowe, do których należą: spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i akcyjna. Spółki te posiadają osobowość prawną, dlatego działają przez swoje organy. W spółce z o.o. minimalny kapitał zakładowy wynosi 5.000 złotych, musi być on wniesiony przez wspólników spółki. W spółce akcyjnej minimalny kapitał zakładowy wynosi 100.000 złotych, który składa się z wkładów założycieli. Cechą charakterystyczną spółek kapitałowych jest ograniczona odpowiedzialność wspólników lub akcjonariuszy za ich zobowiązania.